Grupo de Investigación Lingüística e Literaria Galega ILLA
Grupo de Investigación Lingüística e Literaria Galega ILLA
Universidade da Coruña
Glosario
da poesía medieval profana
galego-portuguesa
Voces do D
departir v.
ImprimirAlternar visualización dos exemplos
1. v. tr. 'distinguir, diferenciar, xulgar, ponderar'
113.12 Non fostes conhecedor, / quando as non departistes||113.17 mais, por vos eu non mentir, / non nas pudi departir||1442.23 – Lourenço, enas terras u eu andei / non vi vilan [a]tan mal departir||1675.19 mais este non sei eu ben departir
2. v. tr. 'explicar'
1426.7 non pod’omen departir este «grave»||1426.9 Mais eu sei ben trobar e ben leer / e quer’assi departir este «grave»||1426.15 E, pois vos assi departi este «grave», / tenho-m’e[n]d’ora por máis trobador||1587.16 e aqueste mal, que te tanto dura, / ora to quero eu mui ben departir
3. v. intr. 'falar, conversar'
Como intransitivo, con este significado en xeral rexe as preposicións de e en
1535.14 E ja sobr’esto con muitos departi||1676.6 e, porque xa non souberon seguir, / nunca quedaron pois en departir / Joan Baveca e Pero d’Ambrõa
1237.42 – Joan Baveca, des quand’eu naci, / esto vi sempre e oi departir / do mui bon ome: de lh’a ben sair / sempre o que faz
991.20 e tod’ome que m’i oir / sempr’avera que departir / en quanto bon prez del ficou||1408.8 E non depart’en ren de que se vença, / pero lh’outr[o] aguisado falar||1676.16 Joan Baveca e Pero d’Ambrõa / ar departiron logo no Gran Can
4. v. intr. 'narrar, contar'
Nesta acepción rexe a preposición en
1673.18 tornar-me poss’e departir, / com’el depart’, en como Deus / prês mort’en poder dos judeus||1673.19 tornar-me poss’e departir, / com’el depart’, en como Deus / prês mort’en poder dos judeus

◆ IPr.: P1 depart(o), P3 depart(e)||IPt.: P1 departi, P5 departistes, P6 departiron
[últ. rev.: 22/05/2017]