Grupo de Investigación Lingüística e Literaria Galega ILLA
Grupo de Investigación Lingüística e Literaria Galega ILLA
Universidade da Coruña
Glosario
da poesía medieval profana
galego-portuguesa
Voces do E
estranhar ~ estraiar ~ estrãiar v. tr.
ImprimirAlternar visualización dos exemplos
1. 'apartar, afastar, converter en estraño, desavir'
103.19 Vós me fazedes estranhar, mia senhor, / todo de quanto m’eu pagar soia||859.9 E por én sempre todo m’estranhar / devi’aquesto con mui gran razon, / pois as mias coitas o meu coraçon / sofrer non pode||911.13 Ben tenh’eu que m’estranhará / esto de vós, poi-lo disser
2. 'censurar, desaprobar, reprender'
614.9 e dizede-lhi, pero lh’estranhei, / o que m’el rogou cada que me vio, / que lhi faria end’eu o prazer||875.20 dixe-lh’o ben que lhe quer’, e enton / [e]stranhou-mi-o de guisa que sol non / me quis falar||1520.23 Lourenço, di-lhe que sempre trobei / por bõas donas e sempr’estranhei / os que trobavan por amas mamadas
236.26 e con tod’est’ainda seria / en gran pavor de m’estraiar por én||857.18 e, mia senhor, pero que m’é mui greu, / nulh’ome nu[n]ca mi-o [e]straiará||996.9 mais, porque sei que mi-o estraiará, / sol non lho digo
236.15 ca senhor ei que m’estrãiaria / tanto que nunc’averia poder / de lh’ar falar nen sol de a veer||358.21 que nunca lhe soubera ben querer / en tal razon per que m’ela ‘strãiasse

◆ IPt.: P1 estranhei, P3 [e]stranhou||IFt.: P3 estranhará ~ estraiará||IPp.: P3 estrãiaria||SPt.: P3 (e)strãiasse
[últ. rev.: 25/04/2017]