Grupo de Investigación Lingüística e Literaria Galega ILLA
Grupo de Investigación Lingüística e Literaria Galega ILLA
Universidade da Coruña
Glosario
da poesía medieval profana
galego-portuguesa
gradoar v. intr. 'alegrarse, estar satisfeito'
ImprimirAlternar visualización dos exemplos
Este verbo rexe con frecuencia a preposición de
100.2 Se Deus me leixe ben aver / de vós, senhor, e gradoar!||1139.4 – Ai fremosinha, se gradoedes, / longi de vila quen atendedes?||1174.13 – Dizede, amigo, se gradoedes, / a vossa morte se a queredes, / pois que vivedes de min tan longe||1268.1 – Filha, se gradoedes, / dizede que avedes
824.1 Se gradoedes, amigo, / de mí, que gran ben queredes, / falad’agora comigo, / por Deus, e non mi-o neguedes||896.18 Mais non am’eu per meu grado / nen ar cuid’a gradoar / d’Amor, que me ten forçado||1065.28 dev’a querer / ante mia morte ca viver / coitad’, e pois non gradoar / de vós, que me fez Deus veer / por meu mal

◆ SPr.: P5 gradoedes
[últ. rev.: 20/05/2017]