Grupo de Investigación Lingüística e Literaria Galega ILLA
Grupo de Investigación Lingüística e Literaria Galega ILLA
Universidade da Coruña
Glosario
da poesía medieval profana
galego-portuguesa
tigo pron. pers. de P2, con función de complemento circunstancial de compañía 'contigo'. Cf. contigo
ImprimirAlternar visualización dos exemplos
371.1 – Juião, quero tigo fazer, / se tu quiseres, ũa entençon||371.15 – Juião, pois tigo começar / fui, direi-t’ora o que te farei||1513.18 mais eu non quero tigo pelejar||1514.30 – Pois, Lourenço, cala-t’e calar-m’-ei / e toda via tigo mi-o averei
[últ. rev.: 25/04/2017]