Grupo de Investigación Lingüística e Literaria Galega ILLA
Grupo de Investigación Lingüística e Literaria Galega ILLA
Universidade da Coruña
Glosario
da poesía medieval profana
galego-portuguesa
Ultramar s. m. 'Ultramar, territorios alén do mar Mediterráneo, en especial Palestina'
ImprimirAlternar visualización dos exemplos
114.1 Pero non fui a Ultramar, / muito sei eu a terra ben / per Soeir’Eanes que én ven||475.27 – Don Arnaldo, fostes errar / por passardes con batares / vossa senhor a Ultramar||1393.2 Fernan Diaz, este que and’aqui, / foi ũa vez d’aqui a Ultramar||1466.2 Pero d’Ambroa, se Deus mi perdon, / non vos trobei da terra d’Ultramar||1594.4 mais vejo-lhi capelo d’Ultramar / e trage livros ben de Mompisler||1596.10 E ben nos quis Deus de morte guardar, / ..., / d’ũa lide que foi en Ultramar||1608.11 e perdeu-s’el comigo / e eu con el quando vin d’Ultramar||1654.2 Maria Perez, a nossa cruzada, / quando veo da terra d’Ultramar, / assi veo de perdon carregada / que non podia con el én erger||1673.3 ben assi poderia ir / ben como foi a Ultramar / Pero d’Ambrõa Deus servir||1673.7 «Venho d’Ultramar»||1677.3 Pero d’A[m]broa / diz el que tu o fusti pregoar, / que nunca foi na terra d’Ultramar
[últ. rev.: 14/02/2018]