Grupo de Investigación Lingüística e Literaria Galega ILLA
Grupo de Investigación Lingüística e Literaria Galega ILLA
Universidade da Coruña
Glosario
da poesía medieval profana
galego-portuguesa
vagar s. m. 'tempo, vagar, lecer, sosego'
ImprimirAlternar visualización dos exemplos
7.3 – Mia senhor, vin-vos rogar, / por Deus, que ar pensedes / de mí, que en gran vagar / trouxestes e tragedes||275.11 e que lhi faria / daquelas coitas aver máis vagar||532.1 Senhor, oj’ouvess’eu vagar / e Deus me dess’end’o poder / que vos eu podesse contar / o gran mal que mi faz sofrer||659.17 Non lhe ousar a coita que ei mostrar / e non mi dan seus amores vagar||771.10 e, pois morrer non quis, / mui ben sei eu que á ele vagar||1268.3 – Non mi dan amores vagar||1294.11 Mandou lo adufe sonar / [e] non lhi davan vagar
[últ. rev.: 25/04/2017]