Grupo de Investigación Lingüística e Literaria Galega ILLA
Grupo de Investigación Lingüística e Literaria Galega ILLA
Universidade da Coruña
Glosario
da poesía medieval profana
galego-portuguesa
Voces do A
aventurar v. tr., intr. e pr. 'arriscar(se), pór(se) en perigo'
ImprimirAlternar visualización dos exemplos
Este verbo rexe con frecuencia as preposicións a e de
90.28 mais vejo ja que morrerei, / e quero-m’ant’aventurar||358.5 ca non sei oj’eu quen s’aventurasse / ao que m’eu non ous’aventurar||999.7 Aventurei-m’e vin aqui / por vos veer e vos falar||1105.10 mais, como quer, ũa mort’ei d’aver, / e con gran pavor ave[n]turar-m’-ei / a dizer-lh[o]
358.4 ca non sei oj’eu quen s’aventurasse / ao que m’eu non ous’aventurar||1105.4 e des oimais me quer’aventurar / a lho dizer||1105.16 mais, pois que assi é, / aventurar-me quero des aqui / a dizer-lh[o]||1118.13 e o ifante don Pedro, / seu filho, que s’aventura / a un grand’usso matar
593.20 mais quer’eu ant’o meu passar / ca assi do voss’aventurar

aventurar o(s) corpo(s) 'arriscar a vida'
1524.13 se lh’o corpo non aventuran i, / non guarra ja, ca jaz desacordado||1524.20-21 ca lhi non pode nulha ren prestar / se lh’o maestre non aventurar / o corpo, ca x’á mui gran maloutia
1480.7-8 Aventuremos / os corpos e ala entremos

◆ IPr.: P3 aventura, P6 aventuran||IPt.: P1 aventurei||IFt.: P1 ave[n]turarei||SPr.: P4 aventuremos||SPt.: P3 aventurasse||SFt.: P3 aventurar
[últ. rev.: 16/05/2017]